Grillmeistarinn frá Nasaret

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Eftir þetta birtist Jesús lærisveinunum aftur og þá við Tíberíasvatn. Hann birtist þannig: Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans. Símon Pétur segir við þá: „Ég fer að fiska.“ Þeir segja við hann: „Við komum líka með þér.“ Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert. Þegar dagur rann stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki að það var Jesús. Jesús segir við þá: „Drengir, hafið þið nokkurn fisk?“ Þeir svöruðu: „Nei.“ Hann sagði: „Kastið netinu hægra megin við bátinn og þið munuð verða varir.“ Þeir köstuðu og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn. Lærisveinninn, sem Jesús elskaði, segir við Pétur: „Þetta er Drottinn.“ Þegar Símon Pétur heyrði að það væri Drottinn brá hann yfir sig flík – hann var fáklæddur – og stökk út í vatnið. En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum. Þegar þeir stigu á land sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð. Jesús segir við þá: „Komið með nokkuð af fiskinum sem þið voruð að veiða.“ Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki þótt þeir væru svo margir. Jesús segir við þá: „Komið og matist.“ En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: „Hver ert þú?“ Enda vissu þeir að það var Drottinn. Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn. Þetta var í þriðja sinn sem Jesús birtist lærisveinum sínum upp risinn frá dauðum.

Jóhannesarguðspjall 21.1-14

Þegar hún heyrði fyrst þessa sögu af meistaranum frá Nasaret spurði hún prestinn hvort Jesús hefði verið að gera at í lærisveinunum. Brúnaþungur presturinn með flösuskafl á herðunum sagði að ekki væri viðkunnalegt að tala um at þegar um væri að ræða trúarlega texta. Hún gaf sig ekki. Lærisveinarnir þekktu ekki Jesú upprisinn því að þeir vissu ekki betur en að fyrirliði þeirra væri horfinn. En þarna var hann á sveimi í kringum drengina sína með dularfullt bros á vör. Svo áttuðu þeir sig. Meistarinn grillaði fisk í snatri og bauð þeim en sagðist hafa gleymt frönskunum. Lærisveinarnir hlógu feimnislega.