Boðið í upprisufagnaðinn

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Að liðnum hvíldardegi, þegar lýsti af fyrsta degi vikunnar, komu þær María Magdalena og María hin til að líta á gröfina. Þá varð landskjálfti mikill því engill Drottins sté niður af himni, kom og velti steininum og settist á hann. Hann var sem elding ásýndum og klæðin hvít sem snjór. Varðmennirnir skulfu af hræðslu við hann og urðu sem örendir. En engillinn mælti við konurnar: „Þið skuluð eigi óttast. Ég veit að þið leitið að Jesú hinum krossfesta. Hann er ekki hér. Hann er upp risinn, eins og hann sagði. Komið og sjáið staðinn þar sem hann lá. Farið í skyndi og segið lærisveinum hans: Hann er upp risinn frá dauðum, hann fer á undan ykkur til Galíleu. Þar munuð þið sjá hann. Þetta hef ég sagt ykkur.“ Og þær fóru í skyndi frá gröfinni, með ótta og mikilli gleði, og hlupu að flytja lærisveinum hans boðin. Allt í einu kemur Jesús á móti þeim og segir: „Heilar þið!“ En þær komu, féllu fram fyrir honum og föðmuðu fætur hans. Þá segir Jesús við þær: „Óttist ekki, farið og segið bræðrum mínum og systrum að halda til Galíleu. Þar munu þau sjá mig.“

Matteusarguðspjall 28. 1-10

Um leið og hann dýfði bústinni kleinu ofan í gráskýjað kaffiglasið varð honum litið yfir trosnaða eldhúsgardínuna og hann sá einhverja hvítklædda veru skjótast fram hjá. Hann rétti sig stirðlega upp af hörðum stólnum og þrýsti andlitinu fast að glugganum til að gæta að því hvort þessi vera væri komin að húshorninu. Allt í einu heyrði hann bankað ákveðið á hurðina. Hann seiglaðist fram og lauk upp dyrunum. Þar var enginn en honum fannst einhver spyrja sig hvort hann ætlaði ekki að koma í upprisufagnaðinn. Honum væri boðið og meistarinn frá Nasaret hefði risið upp frá dauðum sérstaklega fyrir hann.