Fræ á opna vinnusvæðinu

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Þá sagði Jesús: „Svo er Guðs ríki sem maður sái sæði í jörð. Hann sefur síðan og vakir, nætur og daga, en sæðið grær og vex, hann veit ekki með hverjum hætti. Sjálfkrafa ber jörðin ávöxt, fyrst stráið, þá axið og síðan fullvaxið hveiti í axinu. En þá er ávöxturinn er fullþroska lætur hann þegar bera út sigðina því að uppskeran er komin.“ Og Jesús sagði: „Við hvað eigum við að líkja Guðs ríki? Með hvaða dæmi eigum við að lýsa því? Líkt er það mustarðskorni. Þegar því er sáð í mold er það smærra hverju sáðkorni á jörðu. En eftir að því er sáð tekur það að spretta, það verður öllum jurtum meira og fær svo stórar greinar að fuglar himins geta hreiðrað sig í skugga þess.“

Markúsarguðspjall 4.26-32

Þó að sagt væri við hann að trúin væri einkamál fannst honum sjálfsagt að spyrja vinnufélaga sína hvort þeir bæðust einhvern tíma fyrir. Þau sem sátu við næstu borð á opna vinnusvæðinu litu sum hver upp spyrjandi augum og brostu hálfvandræðalega. Einn sagðist hiklaust biðja þegar eitthvað hræðilegt gerðist. Annar sagðist oft róa börnin sín með kvöldbænum. Nokkrir sögðust ekki kunna bænatæknina og glottu. Síðan sagði hann vinnufélögum sínum að einhver í fjölskyldu hans hefði gróðursett fræ bænarinnar í huga hans endur fyrir löngu. Og nú væri það farið að blómstra og hann vildi gjarnan gefa þeim öllum nokkur fræ.