Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Guðspjall

Og er þeir komu til þess staðar er heitir Golgata, það þýðir hauskúpustaður, gáfu þeir Jesú vín að drekka, galli blandað. Hann bragðaði það en vildi ekki drekka. Þá krossfestu þeir hann. Og þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér, sátu þar svo og gættu hans. Yfir höfði hans festu þeir sakargift hans svo skráða: ÞESSI ER JESÚS, KONUNGUR GYÐINGA. Þá voru krossfestir með honum tveir ræningjar, annar til hægri, hinn til vinstri.
Þeir sem fram hjá gengu hæddu Jesú, skóku höfuð sín og sögðu: „Þú sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum. Bjarga nú sjálfum þér ef þú ert sonur Guðs og stíg niður af krossinum!“
Eins gerðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og öldungarnir og sögðu: „Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. Hann er konungur Ísraels, stígi hann nú niður af krossinum, þá skulum við trúa á hann. Hann treystir Guði. Nú ætti Guð að frelsa hann ef hann hefur mætur á honum. Eða sagði hann ekki: Ég er sonur Guðs?“
Einnig ræningjarnir, sem með honum voru krossfestir, smánuðu hann á sama hátt.

En frá hádegi varð myrkur um allt land til nóns. Og um nón kallaði Jesús hárri röddu: „Elí, Elí, lama sabaktaní!“ Það þýðir: „Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?“
Nokkrir þeirra er þar stóðu heyrðu þetta og sögðu: „Hann kallar á Elía!“ Jafnskjótt hljóp einn þeirra til, tók njarðarvött og fyllti ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka.
Hinir sögðu: „Sjáum til hvort Elía kemur að bjarga honum.“
En Jesús hrópaði aftur hárri röddu og gaf upp andann.

Matteusarguðspjall  27. 33-55

Hundrað orða hugleiðing

Hún sagðist vera nútímakona og kristin með sínum eigin hætti. Léti ekki skipulagðar trúarstofnanir stjórna trú sinni og matreiða túlkanir á öllu því er henni við kæmi. Föstudagurinn langi væri í huga hennar fyrst og fremst minningardagur um aftöku meistarans frá Nasaret. Hún liti á krossfestingu hans sem tákn um alla fólskulega glæpi mannkynsins gagnvart öðru fólki og jörðinni. Alls konar loddarar er færu fyrir ríkjum heimsins sendu ungt fólk út í opinn dauðann og sætu sjálfir í mjúkum hægindum og létu fjarstýrðar flaugar og dróna tortíma fólki og mannvirkjum. Saklausi ljúflingurinn frá Nasaret væri sterkasta friðartáknið í hennar huga.

Viltu deila þessari grein með fleirum?

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Guðspjall

Og er þeir komu til þess staðar er heitir Golgata, það þýðir hauskúpustaður, gáfu þeir Jesú vín að drekka, galli blandað. Hann bragðaði það en vildi ekki drekka. Þá krossfestu þeir hann. Og þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér, sátu þar svo og gættu hans. Yfir höfði hans festu þeir sakargift hans svo skráða: ÞESSI ER JESÚS, KONUNGUR GYÐINGA. Þá voru krossfestir með honum tveir ræningjar, annar til hægri, hinn til vinstri.
Þeir sem fram hjá gengu hæddu Jesú, skóku höfuð sín og sögðu: „Þú sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum. Bjarga nú sjálfum þér ef þú ert sonur Guðs og stíg niður af krossinum!“
Eins gerðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og öldungarnir og sögðu: „Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. Hann er konungur Ísraels, stígi hann nú niður af krossinum, þá skulum við trúa á hann. Hann treystir Guði. Nú ætti Guð að frelsa hann ef hann hefur mætur á honum. Eða sagði hann ekki: Ég er sonur Guðs?“
Einnig ræningjarnir, sem með honum voru krossfestir, smánuðu hann á sama hátt.

En frá hádegi varð myrkur um allt land til nóns. Og um nón kallaði Jesús hárri röddu: „Elí, Elí, lama sabaktaní!“ Það þýðir: „Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?“
Nokkrir þeirra er þar stóðu heyrðu þetta og sögðu: „Hann kallar á Elía!“ Jafnskjótt hljóp einn þeirra til, tók njarðarvött og fyllti ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka.
Hinir sögðu: „Sjáum til hvort Elía kemur að bjarga honum.“
En Jesús hrópaði aftur hárri röddu og gaf upp andann.

Matteusarguðspjall  27. 33-55

Hundrað orða hugleiðing

Hún sagðist vera nútímakona og kristin með sínum eigin hætti. Léti ekki skipulagðar trúarstofnanir stjórna trú sinni og matreiða túlkanir á öllu því er henni við kæmi. Föstudagurinn langi væri í huga hennar fyrst og fremst minningardagur um aftöku meistarans frá Nasaret. Hún liti á krossfestingu hans sem tákn um alla fólskulega glæpi mannkynsins gagnvart öðru fólki og jörðinni. Alls konar loddarar er færu fyrir ríkjum heimsins sendu ungt fólk út í opinn dauðann og sætu sjálfir í mjúkum hægindum og létu fjarstýrðar flaugar og dróna tortíma fólki og mannvirkjum. Saklausi ljúflingurinn frá Nasaret væri sterkasta friðartáknið í hennar huga.

Viltu deila þessari grein með fleirum?

Aðrar fréttir