Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Guðspjall

Á ferð þeirra kom Jesús í þorp nokkurt og kona að nafni Marta bauð honum heim. Hún átti systur er María hét og settist hún við fætur Drottins og hlýddi á orð hans. En Marta lagði allan hug á að veita sem mesta þjónustu. Og hún gekk til hans og mælti: „Drottinn, hirðir þú eigi um það að systir mín lætur mig eina um að þjóna gestum? Seg þú henni að hjálpa mér.“
En Drottinn svaraði henni: „Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu en eitt er nauðsynlegt. María valdi góða hlutskiptið. Það verður ekki frá henni tekið.“

Lúkasarguðspjall 10.38-42

Hundrað orða hugleiðing

Um leið og hún skellti kjúklingaleggjunum ólundarlega ofan í djúpsteikingarpottinn reis kafþykkur mökkurinn upp úr honum og fyllti vit hennar. Hvílíkur viðbjóður hugsaði hún með sjálfri sér. Hristi djúpsteikingargrindina nokkrum sinnum í pottinum. Veiddi svo hormónabústna leggina upp og setti á diskana. Þó þreytan æpti úr hverri taug í fótum hennar þakkaði hún fyrir að þeir væru ekki settir í djúpsteikingarvítið. Marta dæsti þreytulega. Þegar hún kom með matinn inn í stofuna horfði hún steinrunnum öfundaraugum á Maríu sem hlustaði áköf á gestinn tala. „Ekki þennan áhyggjusvip,“ sagði gesturinn brosandi. „Það er lífsnauðsynlegt að hlusta. Látum ekki áhyggjurnar djúpsteikja okkur.“

Viltu deila þessari grein með fleirum?

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Guðspjall

Á ferð þeirra kom Jesús í þorp nokkurt og kona að nafni Marta bauð honum heim. Hún átti systur er María hét og settist hún við fætur Drottins og hlýddi á orð hans. En Marta lagði allan hug á að veita sem mesta þjónustu. Og hún gekk til hans og mælti: „Drottinn, hirðir þú eigi um það að systir mín lætur mig eina um að þjóna gestum? Seg þú henni að hjálpa mér.“
En Drottinn svaraði henni: „Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu en eitt er nauðsynlegt. María valdi góða hlutskiptið. Það verður ekki frá henni tekið.“

Lúkasarguðspjall 10.38-42

Hundrað orða hugleiðing

Um leið og hún skellti kjúklingaleggjunum ólundarlega ofan í djúpsteikingarpottinn reis kafþykkur mökkurinn upp úr honum og fyllti vit hennar. Hvílíkur viðbjóður hugsaði hún með sjálfri sér. Hristi djúpsteikingargrindina nokkrum sinnum í pottinum. Veiddi svo hormónabústna leggina upp og setti á diskana. Þó þreytan æpti úr hverri taug í fótum hennar þakkaði hún fyrir að þeir væru ekki settir í djúpsteikingarvítið. Marta dæsti þreytulega. Þegar hún kom með matinn inn í stofuna horfði hún steinrunnum öfundaraugum á Maríu sem hlustaði áköf á gestinn tala. „Ekki þennan áhyggjusvip,“ sagði gesturinn brosandi. „Það er lífsnauðsynlegt að hlusta. Látum ekki áhyggjurnar djúpsteikja okkur.“

Viltu deila þessari grein með fleirum?