Fyrir nokkru var auglýst eftir sjö prestum til starfa vítt og breitt um landið og meðal annars starf prests í Kaupmannahöfn. Umsóknarfrestur er liðinn.

Auglýsing í Morgunblaðinu 5. maí 2026 – skjáskot: Kirkjublaðið.is

Í starfsreglum um ráðningu í prestsstörf eru talin tólf atriði sem eiga að minnsta kosti að koma fram í auglýsingu um laus störf og eitt þeirra er: „Að nöfn umsækjenda verði birt á opnum vef Þjóðkirkjunnar að liðnum umsóknarfresti, hafi ekki verið óskað nafnleyndar“ (gr. 4 og 12. töluliður).
Sama grein tryggir þeim umsækjendum nafnleynd sem þess óska.

Það gegnir furðu að þjóðkirkjan fari ekki eftir þeim reglum sem hún setur sér sjálf á kirkjuþingi. Kirkjublaðið.is hefur áður vakið athygli á þessu sleifarlagi og sofandahætti. Hér þarf þjóðkirkjan sannarlega að taka sér tak og vera til fyrirmyndar um að fara eftir eigin reglun.

Sömuleiðis vekur það undrun að Prestafélag Íslands skuli ekki gera athugasemdir við þetta.

Margt áhugasamt kirkjufólk vill fylgjast með hverjir sækja um störf. Það er í sjálfu sér ákveðið gagnsæi og sýnir líka að kirkjan býr að góðum mannafla. Aðrir telja að þetta komi ekki öðrum við og er það sjónarhorn út af fyrir sig. Reglurnar standa hins vegar uns þeim er breytt. Þjóðkirkjan verður auðvitað að fara að þeim starfsreglum sem kirkjuþing setur og um það efast vonandi enginn. Sá sem er trúr í því smæsta er einnig trúr í miklu… o.s.frv. (Lk 16.10).

Kirkjublaðið.is hvetur þau sem sýsla með þessi mál að gera betur því að reglur eru til þess að fara eftir.

Viltu deila þessari grein með fleirum?

Fyrir nokkru var auglýst eftir sjö prestum til starfa vítt og breitt um landið og meðal annars starf prests í Kaupmannahöfn. Umsóknarfrestur er liðinn.

Auglýsing í Morgunblaðinu 5. maí 2026 – skjáskot: Kirkjublaðið.is

Í starfsreglum um ráðningu í prestsstörf eru talin tólf atriði sem eiga að minnsta kosti að koma fram í auglýsingu um laus störf og eitt þeirra er: „Að nöfn umsækjenda verði birt á opnum vef Þjóðkirkjunnar að liðnum umsóknarfresti, hafi ekki verið óskað nafnleyndar“ (gr. 4 og 12. töluliður).
Sama grein tryggir þeim umsækjendum nafnleynd sem þess óska.

Það gegnir furðu að þjóðkirkjan fari ekki eftir þeim reglum sem hún setur sér sjálf á kirkjuþingi. Kirkjublaðið.is hefur áður vakið athygli á þessu sleifarlagi og sofandahætti. Hér þarf þjóðkirkjan sannarlega að taka sér tak og vera til fyrirmyndar um að fara eftir eigin reglun.

Sömuleiðis vekur það undrun að Prestafélag Íslands skuli ekki gera athugasemdir við þetta.

Margt áhugasamt kirkjufólk vill fylgjast með hverjir sækja um störf. Það er í sjálfu sér ákveðið gagnsæi og sýnir líka að kirkjan býr að góðum mannafla. Aðrir telja að þetta komi ekki öðrum við og er það sjónarhorn út af fyrir sig. Reglurnar standa hins vegar uns þeim er breytt. Þjóðkirkjan verður auðvitað að fara að þeim starfsreglum sem kirkjuþing setur og um það efast vonandi enginn. Sá sem er trúr í því smæsta er einnig trúr í miklu… o.s.frv. (Lk 16.10).

Kirkjublaðið.is hvetur þau sem sýsla með þessi mál að gera betur því að reglur eru til þess að fara eftir.

Viltu deila þessari grein með fleirum?