Rétt forgangsröðun

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Nú fullnaðist brátt sá tími er Jesús skyldi upp numinn verða. Beindi hann þá augum til Jerúsalem, einráðinn að fara þangað. Og hann lét sendiboða fara á undan sér. Þeir fóru og komu í Samverjaþorp nokkurt til að búa honum gistingu. En menn tóku ekki við honum því að hann var á leið til Jerúsalem. Þegar lærisveinar hans, þeir Jakob og Jóhannes, sáu það sögðu þeir: „Drottinn, eigum við að bjóða að eldur falli af himni og tortími þeim?“ En Jesús sneri sér við og ávítaði þá [og sagði: „Ekki vitið þið hvaða andi býr í ykkur. Mannssonurinn er ekki kominn til að tortíma mannslífum heldur til að frelsa.“] Og þeir fóru í annað þorp. Á leiðinni sagði maður nokkur við Jesú: „Ég vil fylgja þér hvert sem þú ferð.“ Jesús sagði við hann: „Refar eiga greni og fuglar himins hreiður en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla.“ Við annan sagði hann: „Fylg þú mér!“ Sá mælti: „Drottinn, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn.“ Jesús svaraði: „Lát hina dauðu jarða sína dauðu en far þú og boða Guðs ríki.“ Enn annar sagði: „Ég vil fylgja þér, Drottinn, en leyf mér fyrst að kveðja fólk mitt heima.“ En Jesús sagði við hann: „Enginn sem leggur hönd á plóginn og horfir aftur er hæfur í Guðs ríki.“

Lúkasarguðspjall 9. 51-62

Hann sagðist vera kappsamur maður og fastheldinn, sem mörgum mislíkaði. Rétt forgangsröðun á ólgandi lífsorkunni var mikilvæg en mestu máli skipti að standa við allar skuldbindingar sínar. Hann var hallur undir það sem kallast að vera kristin manneskja vegna menningar og mannúðar. Í baráttunni fyrir betri heimi átti góður málstaður í vök að verjast og hefði oft hvergi höfði sínu að að halla eins og sjálfur meistarinn frá Nasaret. Einbeitt fylgd við róttækan kærleiksboðskap meistarans skákaði öllu út í horn, hvort heldur það voru jarðarfarir eða kirkjuganga. Hamingja heimsins fælist í því að horfa fram á við með réttlætisaugum meistarans.