Þessi vegur lífs og sjávar

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

„Hjarta yðar skelfist ekki. Trúið á Guð og trúið á mig. Í húsi föður míns eru margar vistarverur. Væri ekki svo hefði ég þá sagt yður að ég færi burt að búa yður stað? Þegar ég er farinn burt og hef búið yður stað kem ég aftur og tek yður til mín svo að þér séuð einnig þar sem ég er. Veginn þangað sem ég fer þekkið þér.“ Tómas segir við hann: „Drottinn, við vitum ekki hvert þú ferð, hvernig getum við þá þekkt veginn?“ Jesús segir við hann: „Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins nema fyrir mig. Ef þér hafið þekkt mig munuð þér og þekkja föður minn. Héðan af þekkið þér hann og hafið séð hann.“ Filippus segir við hann: „Drottinn, sýn þú okkur föðurinn. Það nægir okkur.“ Jesús svaraði: „Ég hef verið með yður allan þennan tíma og þú þekkir mig ekki, Filippus? Sá sem hefur séð mig hefur séð föðurinn. Hvernig segir þú þá: Sýn þú oss föðurinn? Trúir þú ekki að ég er í föðurnum og faðirinn í mér? Það sem ég segi við yður eru ekki mín orð. Faðirinn, sem í mér er, vinnur sín verk. Trúið mér að ég er í föðurnum og faðirinn í mér. Ef þér trúið ekki orðum mínum trúið þá vegna sjálfra verkanna.

Jóhannesarguðspjall 14.1-11

Hún hafði alltaf reynt að missa ekki sjónar á frelsaranum á langri ævi. Hann var ekki beint vinsæll í fjölskyldu hennar og margir sem höfðu uppi stór orð og hæðnisleg í garð hans. Trú var metin til fárra fiska þó svo að fjölskyldan lifði á fiski sem gaf vel í aðra hönd. Þeirra hamingjuleið var sjávarútvegurinn en hún vildi ganga veg sannleikans og lífsins. Aldrei hafði hún tapað áttum neitt alvarlega á þessum vegi. Fátt hafði hún óttast á lífsleiðinni annað en að missa börnin sín og móðurhjarta hennar hafði skelfst við þá tilhugsun. Trúin var besta uppskriftin að lífinu.