Hvatning til að knýja dyra

Guðspjallið lesið og síðan hundrað orða hugleiðingin

Og Jesús sagði við þá: „Nú á einhver yðar vin og fer til hans um miðnætti og segir við hann: Vinur, lánaðu mér þrjú brauð því að vinur minn er kominn til mín úr ferð og ég hef ekkert að bera á borð fyrir hann. Mundi hinn þá svara inni: Ger mér ekki ónæði. Það er búið að loka dyrum og börn mín og ég komin í rúmið. Ég get ekki farið á fætur að fá þér brauð? Ég segi yður, þótt hann fari ekki á fætur og fái honum brauð vegna vinfengis þeirra, þá fer hann samt fram úr sakir áleitni hans og fær honum eins mörg og hann þarf. Og ég segi yður: Biðjið og yður mun gefast, leitið og þér munuð finna, knýið á og fyrir yður mun upp lokið verða. Því að hver sá öðlast sem biður, sá finnur sem leitar og fyrir þeim sem á knýr mun upp lokið verða. Er nokkur sá faðir yðar á meðal sem gæfi barni sínu höggorm ef það biður um fisk eða sporðdreka ef það biður um egg? Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðirinn himneski gefa þeim heilagan anda sem biðja hann.“

Lúkasarguðspjall 11. 5-13

Meistarinn frá Nasaret skrollaði í gegnum hann á augabragði. Sá venjulegan mann sem gaf barni sínu það sem beðið var um, já, fisk en ekki höggorm. Þó að hann væri gallagripur sem duttlungafull hversdagsleg sýndarmennska afhjúpaði var honum ekki alls varnað. Hann stóð ætíð fast á sínu eins og hundur á roði og var því mörgum til ama. Yndislegt milliríkjasamband milli mannsins og almættisins en stundum eldfimt. Þrjóska væri höfuðkostur enda fengist heilagur andi ekki eins og uppboðsvarningur og kærkomin var hvatningin um að knýja dyra í himnaríki til að fá lykilorðið. Ganga svo fagnandi veg lífsins með meistaranum eina.